ทันตแพทย์จัดฟัน

โดยปกติแล้วเด็กวัยรุ่นที่มี ฟันเรียงตัวเป็นปกติ ไม่มีปัญหาในการใช้งานหรือมีปัญหาเรื่องความสวยงาม เมื่อมาพบทันตแพทย์เพื่อขอใส่เครื่องมือจัดฟัน ทันตแพทย์จะปฎิเสธที่จะใส่เครื่องมือจัดฟันให้เนื่องจากไม่มีข้อบ่งชี้ทางทันตกรรมแต่อย่างใด ทำให้มีกลุ่มบุคคลที่เห็นช่องทางหารายได้จากความต้องการจัดฟัน ของเด็กและเยาวชน จึงมีการเปิดรับจัดฟันแฟชั่นขึ้น เริ่มต้นในช่วงปี 2547 ได้มีกระแสนิยมในการจัดฟันแฟชั่นที่ใช้ลวดเส้นเล็ก ร้อยลูกปัดสีต่าง ๆ บางชนิดเคลือบสีและสารปรอทเพื่อให้สวยงาม มีจำหน่ายในราคาเส้นละ 50-120 บาท เมื่อส่งตัวอย่างลวดและลูกปัด ให้กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ตรวจพบว่ามีสารเคมีรุนแรง ทั้งสารตะกั่ว สารหนู สารแคดเมียม ทางหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้องได้มีการประสานงานเพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว และทางสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค ได้ออกประกาศห้ามผลิตและจำหน่ายลวดจัดฟันแฟชั่น โดยมีบทลงโทษผู้ฝ่าฝืน ทำให้ปัญหาดังกล่าวได้เบาบางลง

ต่อมาในช่วงปี 2550 กระแสนิยมในเรื่องจัดฟันแฟชั่นได้เปลี่ยนไปจากการใช้ลวดเส้นเล็กร้อยลูกปัดสีต่างๆได้หายไปจากสังคมไทย กลายเป็นการใช้เครื่องมือจัดฟันแฟชั่นที่เลียนแบบใกล้เคียงกับเครื่องมือที่ทันตแพทย์ใช้มากขึ้น มีทั้งการใส่เครื่องมือที่ติดแน่นกับฟัน และเครื่องมือที่ถอดได้ โดยมีขั้นตอนการทำที่ยุ่งยากซับซ้อนขึ้น และมีค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้นในระดับ 2,000-2,500 บาท